Εικόνα

Η ουσία της ζωής

the_essence_of_life
Συνειρμικά μου θυμίζει αυτό…

αν και ξέρω ότι το τραγούδι των Animals περισσότερο εκφράζει τον αγώνα της τότε μικροαστικής τάξης να ξεφύγει από τη φτώχεια και ίσως λιγότερο τη φιλοσοφία ζωής που υπονοεί ο Antony Hopkins.

Deploying counter measures


Η παραπάνω σκηνή λειτουργεί ως η απαρχή μίας αναλογίας. Η προσπάθεια του μαχητικού αεροσκάφους να αποφύγει τους πυραύλους αντιστοιχεί στην προσπάθεια ενός καθηγητή/μίας καθηγήτριας ο οποίος/η οποία σε αρκετές περιπτώσεις έχει να αντιμετωπίσει μία σειρά από εχθρικά σχόλια σε μία δεδομένη τάξη. Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν ξέρω πόσο πετυχημένη μπορεί να είναι μία τέτοια σύγκριση, ελπίζω ωστόσο να σας κίνησε λιγάκι το ενδιαφέρον και να κερδίσουμε όλοι κάτι περισσότερο από τις τεχνικές που θα περιγραφούν πιο κάτω. Πριν ξεκινήσουμε, ένα δεύτερο σχόλιο είναι πώς όλα όσα ακολουθούν δεν είναι προσωπικές σκέψεις, αλλά η μεταφορά της περίληψης μίας εργασίας-άρθρου της Sara M. Koenig «Beyond Fight or Flight: Responding to Stressful Student Comments in Class» από το Teaching Theology & Religion Volume 16, Issue 1, page 51, January 2013.

Το άρθρο αναφέρεται στο πώς μπορεί να χειριστεί κανείς μία «λεκτικά» επιθετική συμπεριφορά. Αν υποθέσουμε ότι το να έρθουμε σε ρήξη (the fight) ή το να το βάλουμε στα πόδια (the flight) δεν είναι αποδεκτές λύσεις, μας μένουν τα εξής:
Α) Εμπλέκουμε και τους υπόλοιπους μαθητές με μία ερώτηση του τύπου: «Τι πιστεύετε οι υπόλοιποι γι’ αυτό; Συμφωνείτε; Διαφωνείτε;» Το θετικό με αυτή τη στρατηγική είναι ότι παύει το θέμα να αφορά πια μόνο δύο πρόσωπα, αλλά οδηγεί κι άλλους, ώστε να συμμετάσχουν και να εκφράσουν τις απόψεις τους γύρω από το ζήτημα.Τα αρνητικά είναι πώς μπορεί να θεωρηθεί μία ένδειξη αδυναμίας από μέρους μας, (αφού αποφεύγουμε την προσωπική αντιπαράθεση), ενώ πάντα υπάρχει ο κίνδυνος οι υπόλοιποι , ο καθένας για τους δικούς του λόγους, να ταχθούν με την άλλη πλευρά, οπότε αυτό δυσχεραίνει κατά πολύ την θέση μας στην τάξη.

Β) Στην δεύτερη εκδοχή ο καθηγητής / η καθηγήτρια γράφει, χωρίς να απαντήσει, στον πίνακα αυτό που είπε ο μαθητής. Εδώ έχει μεγάλη σημασία να επιμένει κανείς στην ακριβή διατύπωση των λόγων, καθώς πολλές φορές λέγεται κάτι, χωρίς στην πραγματικότητα να έχουμε σκεφτεί τι είπαμε. Δίνουμε λοιπόν μία ευκαιρία να διευκρινιστεί λίγο καλύτερα η κατάσταση. Επίσης, πέρα από το κέρδος σε χρόνο αντίδρασης, πέρα από την καλύτερη διαπίστωση της πραγματικής κατάστασης, πλέον έχουμε τη δυνατότητα να αποπροσωποποιήσουμε το θέμα, να μην απαντήσουμε στο άτομο αυτό καθ’αυτό,αλλά στις ιδέες ή τις απόψεις που έχουν διατυπωθεί.

Γ.) Η τρίτη εκδοχή ξεκινά με την εξής ερώτηση από τη μεριά του καθηγητή: » Τι χρειάζεται να διευκρινίσουμε καλύτερα τι πρέπει να ξέρουμε για να απαντήσω σε αυτό το σχόλιο?» Η ιδέα αυτής της ερώτησης είναι απλή: πολλά πράγματα εκ πρώτης όψεως μοιάζουν κάπως, αλλά στην πραγματικότητα στο βάθος κρύβονται άλλα πράγματα. Αυτό δηλ. που χρειάζεται να κάνει κάποιος είναι να γνωρίζει σίγουρα ποιες είναι οι βαθύτερες αιτίες, οι πραγματικοί λόγοι κι όχι οι αφορμές που τα πράγματα έχουν πάρει αυτή την πορεία.

Είναι αποτελεσματικό όλο αυτό το σχήμα; Μένει να δοκιμαστεί, αν και φυσικά καλό είναι να έχει κάποιος μερικές «έτοιμες» λύσεις, ώστε να επιλέξει και την κατά το δυνατόν καλύτερη στρατηγική.

«το κακό νόμισμα διώχνει το καλό»

Το βραβείο Νομπέλ της χρονιάς 2001 το κέρδισε ο καθηγητής George Akerlof, για την εργασία του που αφορούσε την ασύμμετρη πληροφόρηση.

used car salesman


Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αγορά μεταχειρισμένων αυτοκινήτων. Ο καθ. Akerlof υποστηρίζει ότι σε μία τέτοια εμπορική συναλλαγή οι αγοραστές δεν γνωρίζουν την πραγματική κατάσταση των αυτοκινήτων που αγοράζουν, ενώ οι πωλητές είναι οι μόνοι που ξέρουν την αλήθεια, αλλά δεν έχουν κίνητρο να την αποκαλύψουν. Αυτή η ασύμμετρη πληροφόρηση οδηγεί στην κατάρρευση της αγοράς, επειδή οι αγοραστές δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τα «κακά» (λεμόνια, κατά την αμερικανική ορολογία) από τα «καλά» αυτοκίνητα, και είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν μόνο μια μέση τιμή.
Ετσι όμως οι πωλητές με τη σειρά τους έχουν μεγαλύτερο κέρδος αν προσφέρουν χειρότερης ποιότητας αυτοκίνητα, αφού ακόμα κι αν προσφέρουν καλύτερα, πάλι
την ίδια τιμή θα επιτύχουν. Με αυτόν τον τρόπο η ποιότητα των αυτοκινήτων συνεχώς υποβαθμίζεται, η αγορά καταρρέει επειδή δεν υπάρχει πλέον εμπιστοσύνη.
Στην ίδια εργασία ο Ακερλοφ προσεγγίζει και το κόστος της ανεντιμότητας. Η κυριαρχία όσων προσφέρουν κατώτερα προϊόντα εξαφανίζει τους έντιμους πωλητές. Πιθανότατα υπάρχουν αγοραστές προϊόντων καλής ποιότητας, όπως και πωλητές τέτοιων προϊόντων στην ανάλογη τιμή, ωστόσο η παρουσία εκείνων που διαθέτουν κακά προϊόντα ως καλής ποιότητας εξαφανίζει τους καλούς πωλητές. Το κόστος της ανεντιμότητας δεν είναι μόνον η απάτη που έχουν υποστεί οι αγοραστές, αλλά και οι απώλειες από την εξαφάνιση των τίμιων.

this is where ideas connect!


Αν τώρα αυτό το σχήμα το μεταφέρουμε στην σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα, καταλαβαίνουμε πως υποβαθμίζεται γύρω μας η πραγματικότητα και πώς υποβαθμίζεται παράλληλα και η ποιότητα του πολιτικού προσωπικού. Πόσες φορές δεν έχετε αισθανθεί ότι εξαπατηθήκατε από τις ψευδείς υποσχέσεις πολιτικών και πόσες φορές δεν έχετε σκεφτεί πώς αυτοί που μένουν να ασχοληθούν με την πολιτική δεν είναι τελικά οι καλύτεροι, οι πιο αξιόλογοι (τα «καλά λεμόνια»), αλλά μάλλον οι ανέντιμοι, το «κακό νόμισμα που διώχνει το καλό»! Αλλά έτσι κι αλλιώς αυτό το ξέραμε από την εποχή του Αριστοφάνη!

Υ.Γ. Προφητικό μοιάζει από τον ίδιο συγγραφέα (τον George Akerlof) και το «Looting», έργο του 1993.
Επεξεργασία και διασκευή άρθρου του Σεραφείμ Κωνσταντινίδη από την Οικονομική Καθημερινή, 2/3/2013

Το πρώτο ρήγμα ή αλλιώς «Πάλης ξεκίνημα»…

Η χθεσινή ημέρα στη Βουλή είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον από κάθε άποψη. Επιλέγω μία χαρακτηριστική στιγμή με τα «εύκολα θύματα» αυτής της ιστορίας, τους εργαζόμενους δηλ. στο ναό της Δημοκρατίας.
Κάποια στιγμή λοιπόν και ενώ όλα φαίνονταν να εξελίσσονται ομαλά,

ξαφνικά, ο Υπουργός Οικονομικών καταθέτει μία χειρόγραφη τροπολογία, η οποία εξισώνει τους υπαλλήλους αυτούς με τους υπολοίπους του δημόσιου τομέα. «Καταργείται το αυτοδιοίκητο της Βουλής!» Όλες αυτές οι ώρες υπερωριακής απασχόλησης! Είναι ντροπή αυτό που γίνεται, είναι μερικές από τις φωνές που ακούστηκαν στην αίθουσα και …

Ευτυχώς(;) ο υπουργός απέσυρε την επίμαχη τροπολογία. Ήταν μία πρώτη νίκη του εργατικού κινήματος απέναντι σε αυτή την ισοπεδωτική οικονομική λαίλαπα που μας πλήττει τα τελευταία χρόνια. Νομίζω ταιριάζει(;) εδώ να θυμηθούμε το επίκαιρο…

Βέβαια, φαντάζομαι, ο υπουργός δεν είχε καμία διάθεση να θίξει τα δικαιώματα των υπαλλήλων της Βουλής. Πιθανά όλα αυτά να ήταν μέρος μίας επικοινωνιακής διαδικασίας, ώστε να φέρει σε δύσκολη θέση τις αντιπολιτευόμενες δυνάμεις στη Βουλή, γιατί είναι πράγματι εντυπωσιακό να βλέπει κανείς βουλευτές του Συνασπισμού ή του Κ.Κ.Ε. να υπερασπίζονται ίσως μία από τις πιο ευνοημένες ομάδες της ελληνικής κοινωνίας.
Δυστυχώς, για όλους, αναλωνόμαστε σε θεατρικού τύπου διαδικασίες, μένουμε στην επιφάνεια των πραγμάτων, σε αυτό που θα καταγράψει ο -σίγουρα πολύ «δυνατός»- τηλεοπτικός φακός, αλλά παράλληλα αποφεύγουμε επιμελώς να λύσουμε τα σοβαρά προβλήματα. Η κρίση βέβαια μας προσφέρει και μία αναγκαστική ευκαιρία. (Δημιουργικότητα λόγω αναγκαιότητας ονομάζεται αυτό!) Εφόσον αντιληφθούμε πώς δεν είναι μόνο ή κυρίως μία κρίση οικονομική, αλλά πρόκειται για μία γενικότερη κρίση αρχών και αξιών, εφόσον καταφέρουμε να αποκτήσουμε μία ιδέα συλλογικότητας, να δημιουργήσουμε δηλ. δομές προστασίας για όλους στην ελληνική κοινωνία, ίσως τότε βρεθεί και το φως στην άκρη του τούνελ. Επειδή εμείς επιλέγουμε…

Κλασικές σπουδές

Οι Αθηναίοι μετά τη συντριβή στους Αιγός ποταμούς βρίσκονται πλέον σε δυσχερή θέση οπότε…
ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ [2.2.16] «τοιούτων δὲ ὄντων Θηραμένης εἶπεν ἐν ἐκκλησίᾳ ὅτι εἰ βούλονται αὐτὸν πέμψαι παρὰ Λύσανδρον, εἰδὼς ἥξει
Λακεδαιμονίους πότερον ἐξανδραποδίσασθαι τὴν πόλιν βουλόμενοι ἀντέχουσι περὶ τῶν τειχῶν ἢ πίστεως ἕνεκα. πεμφθεὶς δὲ διέτριβε παρὰ Λυσάνδρῳ τρεῖς μῆνας καὶ πλείω, ἐπιτηρῶν ὁπότε Ἀθηναῖοι ἔμελλον διὰ τὸ ἐπιλελοιπέναι τὸν σῖτον ἅπαντα ὅ τι τις λέγοι ὁμολογήσειν.»

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Γ.Α. Ράπτης «Ενώ εκεί βρίσκονταν τα πράγματα, ο Θηραμένης είπε στη συνέλευση ότι, αν θελήσουν να τον στείλουν στο Λύσανδρο, θα γυρίσει ξέροντας για ποιο λόγο οι Λακεδαιμόνιοι επιμένουν στο ζήτημα των τειχών, το κάνουν δηλαδή με σκοπό να υποδουλώσουν την πόλη ή για να έχουν κάποια εγγύηση. Αφού στάλθηκε, έμεινε κοντά στο Λύσανδρο περισσότερο από τρεις μήνες, περιμένοντας πότε οι Αθηναίοι θα αποφάσιζαν να δεχτούν ό,τι τους πρότειναν, αφού θα τους τελείωναν εντελώς τα τρόφιμα.»

Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και γνωστές καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική!

«Το πλυντήριο» και η «Αφθονία»

«… η συνήθης ταρίφα για ξέπλυμα χρήματος φτάνει το 50%. Δηλαδή για να έχει κάποιος «καθαρό προϊόν» ύψους 10 δισ. θα πρέπει τα «βρώμικα» να ανέρχονται σε 20 δισ.

Ωστόσο, αν χρησιμοποιηθούν ακίνητα και δεν υπάρξει προμήθεια κέρδους για αυτόν που ξεπλένει, μπορεί το ποσοστό να πέσει και στο 12% – 13%. Για παράδειγμα, ένα ακίνητο εμφανίζεται να έχει αγοραστεί στην τιμή των 10 εκατομμυρίων, ενώ η πραγματική του αξία είναι 1 εκατομμύριο, τότε αμέσως-αμέσως έχουν «ξεπλυθεί» γύρω στα 8,7 εκατομμύρια, καθώς πρέπει να αφαιρέσουμε το φόρο μεταβίβασης 9%-11% και τα συμβολαιογραφικά έξοδα γύρω στο 2%-3%, δηλ. συνολικά 1,3 εκατομμύρια.
Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε πώς πάντα μένει και το ακίνητο.

Από τα ΝΕΑ της Κυριακής 30/09/2012.

Πολλές φορές η ζοφερή ελληνική πραγματικότητα από τη μία, αλλά και το ένδοξο παρελθόν μας στέκονται εμπόδια στο να δημιουργήσουμε ένα πιο αισιόδοξο μέλλον. Όπως επισημαίνει ο Peter Diamandis: «Κουράστηκε ο κόσμος να ακούει τι έκαναν οι Έλληνες πριν από δύο χιλιάδες χρόνια. Ok, όλα αυτά είναι υπέροχα. Αλλά τώρα τι κάνετε;»

the philosophy of nonviolence

«Η χρήση βίας μπορεί να φαίνεται καμία φορά ότι κάνει καλό, το καλό όμως αυτό είναι προσωρινό, ενώ το κακό που προξενεί είναι μόνιμο. Ο οφθαλμός αντί οφθαλμού καταλήγει να κάνει όλο τον κόσμο τυφλό».