«Αἰέν ἀριστεύειν…»

Φαντάζομαι θα κουραστήκατε να βλέπετε τον απολογισμό του έτους 2012, οπότε ας περάσουμε σε μία μικρή εργασία για την Οδύσσεια. Το θέμα έχει να κάνει με τους αθλητικούς αγώνες, έτσι όπως παρουσιάζονται στο έργο του Ομήρου. Φυσικά το κλασικό παράδειγμα βρίσκεται στην Ιλιάδα με τους αγώνες που οργανώνει ο Αχιλλέας για το νεκρό φίλο του Πάτροκλο. Στη δική μας περίπτωση τώρα (Οδύσσεια α΄ γυμνασίου) έχουμε να κάνουμε με την οργάνωση αντίστοιχων αγώνων στο παλάτι του βασιλιά Αλκίνοου προς τιμήν του Οδυσσέα. 1813-15,  Francesco Hayez,  Ulisse alla corte di alcinoo
Με τη βοήθεια του Vuvox.com έφτιαξα και την αντίστοιχη παρουσίαση (Athletics in Ancient Greece) στα αθλήματα στα οποία επιδίδονταν οι αρχαίοι Έλληνες, από τις πρώτες μορφές αγώνων, με τα ταυροκαθάψια, έως την αναβίωση των αγώνων από το βαρόνο Pierre de Coubertin.

Δύο ιστορίες έρωτα

Η Ηώς, προσωποποίηση της αυγής, ήταν σύμφωνα με την παράδοση αδελφή της Σελήνης και του Ηλίου, του οποίου προηγείται κάθε μέρα στο ουράνιο ταξίδι του. Ξεχώριζε για την εξαιρετική της ομορφιά, αλλά και εξαιτίας της «κατάρας» της Αφροδίτης να έχει μία ζωή με πολλούς ερωτικούς συντρόφους, χωρίς ποτέ να βρίσκει απόλυτη ικανοποίηση. Ένας από αυτούς τους εραστές υπήρξε και ο Τιθωνός. Αυτόν η Ηώς θέλησε να τον κάνει αθάνατο, προκειμένου να μην χωριστούν ποτέ. Παρακάλεσε λοιπόν γι’αυτό το Δία, ο οποίος και συναίνεσε στο αίτημά της, αν και η Ηώς ξέχασε να συμπεριλάβει στο αίτημά της για αθανασία και τη νεότητα! Έτσι, καθώς τα χρόνια περνούσαν, ο Τιθωνός έχανε σιγά-σιγά την εξωτερική του ομορφιά, ώσπου κατέληξε ένας αποκρουστικός γέρος, τον οποίο η όμορφη θεά δεν ήθελε πια να τον βλέπει!
Β. Όταν η μία θεά μαθαίνει από την άλλη
Αυτή τη φορά βρισκόμαστε στην Ωγυγία το νησί της Καλυψούς, η οποία «κρύβει» εκεί τον Οδυσσέα. Παρά τη διαταγή των θεών να αφήσει τον Οδυσσέα να φύγει από το νησί της η θεά αποφασίζει να παίξει το τελευταίο της χαρτί. Η πανέμορφη λοιπόν νύμφη προσφέρει στο θνητό Οδυσσέα την δυνατότητα να ξεφύγει το θάνατο. Είναι μάλιστα πιο προσεκτική από την Ηώ, γιατί εκτός από αθανασία, αυτή υπόσχεται μαζί την ομορφιά και το σφρίγος που μόνο η νιότη χαρίζουν. Η πρότασή της μοιάζει εξαιρετικά ελκυστική. Το ακόμα όμως πιο εντυπωσιακό είναι η αντίδραση του Οδυσσέα. Αν πει ναι, θα μπορέσει να ζήσει αιώνια, ωστόσο εκείνος προτιμά να αρνηθεί. Σε αυτήν την άρνηση κρύβεται η ουσία του μύθου, το μήνυμά του, πως δηλαδή από την ανούσια αιωνιότητα είναι προτιμότερη η πεπερασμένη ζωή που έχει νόημα, η ζωή στην οποία ανήκεις κάπου, εκεί που είναι η πατρίδα σου, τα αγαπημένα σου πρόσωπα, ό,τι ορίζει ο καθένας ως η αληθινή του ύπαρξη.