«Ο πρίγκιπας των νεφών»

Σε κάθε πράγμα λένε πως πρέπει να ψάχνεις να βρίσκεις ό,τι καλό περιέχει. Έτσι μετά από μερικές ημέρες πυρετού και σωματικής αδυναμίας τουλάχιστον έχω να λέω πως τελείωσα επιτέλους τον «πρίγκιπα των νεφών«. Μία απλή κατά τα άλλα φράση από το βιβλίο -οι γονείς τιμωρούν τα παιδιά τους για μικροπράγματα, ενώ οι ίδιοι…- συμπυκνώνει το μήνυμα.

Advertisements

Εγκώμιο στη μάθηση – Μ/Μπρεχτ

Μην αφεθείς να πείθεσαι
μάθε να βλέπεις συ ο ίδιος!
Ό,τι δεν ξέρεις ο ίδιος
καθόλου δεν το ξέρεις.
Έλεγξε το λογαριασμό
εσύ Θα τον πληρώσεις.
Ψάξε με τα δάχτυλα κάθε σημάδι
Ρώτα: πώς βρέθηκε αυτό εδώ.
Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.

60 seconds recap

Οι περισσότεροι από εμάς μπορούμε να αντιληφθούμε την αξία ενός καλού λογοτεχνικού βιβλίου. Πώς μπορεί όμως να καταστεί η λογοτεχνία λίγο πιο ενδιαφέρουσα; Πώς μπορεί κανείς να προσελκύσει αναγνώστες (ιδίως σε νεαρότερες ηλικίες;) Το 60 seconds recap είναι ένα site που σκοπό του έχει να εκπληρώσει ακριβώς αυτό το στόχο! Ένα μικρό παράδειγμα από τη «Φάρμα των ζώων» του G.Orwell

Συγχαρητήρια!

Ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα για τη δράση «100 χρόνια μετά» με την ευκαιρία συμπλήρωσης 100 χρόνων από τον θάνατο του Αλ.Παπαδιαμάντη και την γέννηση των Οδ.Ελύτη, Σ.Τσίρκα και Ν.Γκάτσου. Το Γ.Λ. Πεδινής συμμετείχε με υπεύθυνη καθηγήτρια την κ. Ε. Στάμου και το έργο «Παπαδιαμάντης, Το μοιρολόγι της φώκιας« Δεν «πήγε» απλά καλά, αλλά κατέκτησε το Α΄ βραβείο της κριτικής επιτροπής «για την τρυφερότητα με την οποία αντιμετωπίζεται το αρχικό κείμενο, καθώς και για τις επιλογές και τους τρόπους ανάδειξης λογοτεχνικών θραυσμάτων, ώστε ο θεατής να οδηγείται σε νέες ερμηνευτικές αναγνώσεις».

Ο «τρελός»

Η σημερινή ανάρτηση αποτελεί κατά κάποιο συνέχεια της προηγούμενης. Αν εκεί ήθελα να προβάλω την ιδέα της ποιότητας και της αισθητικής του χώρου της εκπαίδευσης, σήμερα σκέφτηκα ότι για να συμβούν όλα αυτά χρειάζεται μάλλον κάποιοι να έχουν άποψη! Η έμφαση είναι στη λέξη άποψη. Χωρίς διάθεση να ασκήσω κανενός είδους κομματικής κριτικής αισθάνομαι ότι οι πολιτικοί μας ηγέτες διακρίνονται περισσότερο για την ικανότητά τους να υποστηρίζουν κάθε θέση από κάθε πλευρά παρά για το ότι έχουν κάποια συγκεκριμένη και στέρεη θέση. Δημιουργούς πειθούς θα τους χαρακτήριζαν παλιά.
Αυτή είναι η ιδέα που μας φέρνει στο ποίημα του Μ. Αναγνωστάκη «Το σκάκι». Ο «τρελός» -le fou στα γαλλικά- για τον οποίο κάνει λόγο είναι ο αξιωματικός. Κάθε παράταξη λοιπόν έχει δύο και η ιδιαιτερότητά τους είναι πως κινούνται πάντα διαγώνια/λοξά (εξ ου και το όνομά τους) και πάντα στο ίδιο χρώμα. Στα λευκά τετράγωνα ο ένας, στα μαύρα ο άλλος. Ίσως σήμερα να έχουμε ανάγκη από περισσότερους τρελούς!

Υ.Γ. Προσπάθησα παράλληλα να φτιάξω και ένα power point με το ποίημα, στο οποίο ενσωμάτωσα ήχο και ένα μικρό βίντεο από το youtube. Το ίδιο ποίημα, αλλά σε διαφορετική εκτέλεση. (η οποία μάλλον μου αρέσει και περισσότερο!) Όπως είπε και η Κλαίρη, δείξτε έλεος!
Μ. Αναγνωστάκης