(Revisiting) John Maynard Keynes

Keynesian economics is a macroeconomic theory based on the ideas of 20th century English economist John Maynard Keynes. Keynesian economics argues that private sector decisions sometimes lead to inefficient macroeconomic outcomes and therefore advocates active policy responses by the public sector, including monetary policy actions by the central bank and fiscal policy actions by the government to stabilize output over the business cycle. While Friedrich August Hayek CH, born Friedrich August von Hayek, was an Austrian-born economist and philosopher best known for his defense of classical liberalism and free-market capitalism against socialist and collectivist thought. (αποσπάσματα από τη mashpedia) και η περίφημη σχολή του Chicago

Advertisements

Indignez-vous! (Αγανακτήστε!)

Ο 93χρονος Stefane Hessel, συνταξιούχος, γάλλος διπλωμάτης, έγραψε ένα μικρό δοκίμιο το οποίο σε πολύ σύντομο διάστημα έχει εξελιχθεί σε παγκόσμιο best seller.
(για όσους δυσκολεύονται με τα γαλλικά η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από την αρνητική λειτουργία των αγορών που έχουν φτάσει σήμερα να απειλούν την ειρήνη, τα δικαιώματα των ανθρώπων, την ίδια τη δημοκρατία)
Αποσπάσματα από το βιβλίο:
«Ninety-three years. I’m nearing the last stage. The end cannot be far off. How lucky I am to be able to draw on the foundation of my political life: the Resistance and the National Council of the Resistance’s program from sixty-six years ago….»

Τhe motivation that underlay the Resistance was outrage. We, the veterans of the Resistance movements and fighting forces of Free France, call on the younger generations to revive and carry forward the tradition of the Resistance and its ideas. We say to you: take over, keep going, get angry! Those in positions of political responsibility, economic power and intellectual authority, in fact our whole society, must not give up or let ourselves be overwhelmed by the current international dictatorship of the financial markets, which is such a threat to peace and democracy….

We must realize that violence turns its back on hope. We have to choose hope over violence—choose the hope of nonviolence. That is the path we must learn to follow. The oppressors no less than the oppressed have to negotiate to remove the oppression: that is what will eliminate terrorist violence. That is why we cannot let too much hate accumulate….

To you who will create the twenty-first century, we say, from the bottom of our hearts,
TO CREATE IS TO RESIST.
TO RESIST IS TO CREATE.

DEPTOCRACY-ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ

«Χρεοκρατία» ή αλλιώς «Deptocracy» είναι ένα ντοκιμαντέρ το οποίο σύμφωνα με τους δημιουργούς του «σχεδιάστηκε εξαρχής, ώστε να δώσει επιχειρήματα και πειθώ στην οργή όσων είδαν εδώ και ένα χρόνο τις αποδοχές τους να μειώνονται, το μέλλον τους να βάφεται μαύρο».

Η «καραμέλα» που χρησιμοποιήθηκε είναι πως οι Έλληνες είναι κοπρίτες, αντιπαραγωγικοί, φοροφυγάδες, απατεώνες κ.ο.κ. Οι δημόσιες υποδομές δεν είναι παρά εστίες τις οποίες λυμαίνονται ομάδες προνομιούχων συντεχνιών· μόνο οι ιδιώτες που θα τις αποκτήσουν είναι σε θέση να τις εξυγιάνουν. Τα δικαιώματα των εργαζομένων, οι συντάξεις, οι μισθοί, τα χρήματα για τα νοσοκομεία, τα πανεπιστήμια, τα σχολεία, όλα εμπεριέχουν αρκετό λίπος, είναι βαρίδια για την ανάπτυξη της οικονομίας. Σε γενικές γραμμές, το Δημόσιο πρέπει να συρρικνωθεί, για να οδηγηθούμε στον «παράδεισο» της ιδιωτικοποίησης των πάντων. Και όλα αυτά γίνονται, κατά κάποιο τρόπο, νομοτελειακά, καθώς δεν υπάρχουν εναλλακτικές προοπτικές, καμία διαφορετική πρόταση δεν είναι εφικτή!
Ο ελληνικός λαός αναρωτιέται, αποσβολωμένος προς το παρόν, γιατί χρειάζεται συνεχώς να λαμβἀνουμε νέα μέτρα· γιατί, ενώ έχουμε μπει σε μια πορεία μείωσης του ελλείμματος, το χρέος ολοένα και ανεβαίνει; Γιατί δεν έρχεται ποτέ η πολυπόθητη ανάπτυξη, η οποία θα καλύψει τα ελλείμματα και κατ’ επέκταση θα περιορίσει το χρέος; Ακούει για αναδιάρθρωση και αναρωτιέται τι συνέπειες θα έχει αυτή στη ζωή του.
«Το Deptocracy δεν θέλησε απλώς να περιγράψει ή να εκθρέψει την υπάρχουσα οργή, αλλά να προσφέρει μια σαφή και δυνατή διέξοδο, συγκεκριμένα την πρόταση για τη δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου, που θα ανοίξει τα βιβλία του δημόσιου χρέους. Αυτό είναι και το συμπέρασμα του Deptocracy: η αποπληρωμή του δημόσιου χρέους δεν αποτελεί μονόδρομο. «Κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να πληρώσει το χρέος, αφού αυτό συσσωρεύτηκε λόγω της φαύλης λειτουργίας των αγορών» …έδειξε ότι υπάρχει και άλλος δρόμος…».

Πηγή: περιοδικό Επίκαιρα 79ο τεύχος 21/04/-27/04/2011