Candela Peña

Μετά την απονομή του βραβείου Goya για την ερμηνεία της στην ταινία ‘Una pistola en cada mano’  η Candela Peña  απευθυνόμενη σε όσους την παρακολουθούσαν είπε τα εξής: «Ευχαριστώ πολύ, αυτό σίγουρα δεν το περίμενα. Δε ξέρω εάν θα πρέπει να το παραλάβω στα καταλανικά, ως Καταλανή ηθοποιός που είμαι ή να πω: Thank you very much, I am very very happy. Θέλω να πω ότι είχα μείνει τρία χρόνια χωρίς δουλειά, ότι μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια είδα τον πατέρα μου να πεθαίνει σε ένα δημόσιο νοσοκομείο όπου δεν υπήρχαν κουβέρτες για να τον σκεπάσουμε, όπου δεν υπήρχε νερό για να πιει, έπρεπε να του το φέρνουμε εμείς. Μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια που δεν δούλευα, βγήκε από τα σπλάχνα μου ένα παιδί που δεν ξέρω ποια δημόσια παιδεία το περιμένει. Αυτά τα τρία χρόνια χωρίς δουλειά είδα πώς πεθαίνουν άνθρωποι γιατί δεν έχουν σπίτι. Γι’ αυτό, τη χαρά αυτής της βραδιάς δεν θα μου την αμαυρώσει κανείς. Από εδώ που βρίσκομαι, ζητώ δουλειά. Έχω ένα παιδί να μεγαλώσω. Ευχαριστώ.»  
Από τη σημερινή Καθημερινή και το άρθρο του Ν. Ξυδάκη «Η Ευρώπη σε 53 δευτερόλεπτα».

 

A tennis court and democracy

Ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ της Γαλλίας σε ηλικία 20 ετών

Ο βασιλιάς Λουδοβίκος XVI ανέβηκε στο θρόνο στα 1774 και αμέσως ήρθε αντιμέτωπος με το κρίσιμο ζήτημα του δημόσιου χρέους. Βέβαια με τις πολιτικές του δεν καλυτέρεψε τα πράγματα, καθώς ενέπλεξε τη Γαλλία στον πόλεμο των Αμερικανών, οι οποίοι είχαν επαναστατήσει εναντίον των Βρετανών στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Πάντως για να είμαστε ιστορικά δίκαιοι στα 1775 ο βασιλιάς Λουδοβίκος XVI κάλεσε τον Anne-Robert-Jacques Turgot, ώστε να αναλάβει το δύσκολο έργο της επιστασίας του χρέους. «Ο Τυργκό μείωσε τις κρατικές επιρροές στην οικονομία, καινοτόμησε δημιουργώντας ένα ενιαίο φορολογικό σύστημα και για τις τρεις κοινωνικές τάξεις, ίδρυσε την ελεύθερη βιοτεχνία, καταργώντας τις συντεχνίες, έβαλε ένα φόρο για την απόκτηση γης και έκανε διαθέσιμο το προνόμιο του εμπορίου σιτηρών σε όλους τους Γάλλους. Με αυτά τα μέτρα που πήρε προκάλεσε την σθεναρή αντίδραση του κοινοβουλίου. Αφού άσκησε έντονη κριτική στην πολύ σπάταλη ζωή στην γαλλική βασιλική αυλή, καθώς και στην συμμετοχή της Γαλλίας στον Πόλεμο για την Αμερικανική Ανεξαρτησία, ο Λουδοβίκος χρησιμοποίησε όλα αυτά ως πρόφαση για να τον απολύσει το 1776.»(δες wikipedia)

Τον διαδέχθηκε ο Jacques Necker ένας αστός τραπεζίτης από την Γενεύη, ο οποίος εφάρμοσε μια οικονομική πολιτική διαφορετική – ίσως λίγο πιο μετριοπαθή – σε σύγκριση με αυτή του Turgot. Πήρε δηλαδή μεγάλα κρατικά δάνεια, αναζήτησε την υποστήριξη των προνομιούχων, επιτρέποντας στο κράτος να επιδρά στην οικονομία και κατήργησε το προνόμιο για τα σιτηρά. Αλλά και αυτός, επειδή εφάρμοζε μεταρρυθμιστική πολιτική, ήρθε αντιμέτωπος με τους ευγενείς της βασιλικής αυλής. Τελικά όταν δημοσίευσε το έλλειμμα του γαλλικού προϋπολογισμού ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ τον απέλυσε και αυτόν.

Το πρόβλημα για τη Γαλλία (και για το Λουδοβίκο τη δεδομένη στιγμή ) ήταν πως ο κλήρος και οι ευγενείς απολάμβαναν προνόμια υπερβολικά (π.χ. δεν πλήρωναν φόρους) τη στιγμή που κατείχαν το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου ή είχαν στην κατοχή τους το 35% της γης, ποσοστό πολύ μεγάλο σε σχέση με το 2% που αντιπροσώπευαν στη γαλλική κοινωνία. Από την άλλη η τρίτη τάξη (το 98% του υπολοίπου πληθυσμού) είχε φορτωθεί όλα τα φορολογικά βάρη και σε συνδυασμό με τις φεουδαρχικές υποχρεώσεις ήταν καταδικασμένη σε μόνιμο καθεστώς φτώχειας. Η αποπομπή του Necker και η αύξηση της τιμής του ψωμιού, η οποία είχε εκτοξευθεί στα ύψη, μετά την πολύ άσχημη σοδειά του 1788, οδήγησε σε γρήγορες αλλαγές.

The Tennis Court Oath ή αλλιώς οι απαρχές της Γαλλικής Επανάστασης.

Λεπτομέρειες – Ανάλυση του πίνακα

Jean Sylvain Bailly


Η κεντρική φιγούρα είναι ο Jean Sylvain Bailly ο οποίος διαβάζει τον όρκο όπως έχει γραφεί και καλεί όλα τα μέλη να ορκιστούν μαζί του. Μπροστά του δύο μέρη του κλήρου, ο μοναχός Dom Gerle (ο οποίος στην πραγματικότητα δεν ήταν παρών τη δεδομένη στιγμή, στις 20 Ιουνίου) και ο πάστορας Jean Paul Rabaut Saint Etienne. Ένας τρίτος κληρικός σφραγίζει τη σκηνή της ενότητας.

Joseph Martin Dauch

Η μοναδική φωνή διαφωνίας ήταν ο βουλευτής Martin Dauch ο οποίος αρνήθηκε να αποδεχτεί το κείμενο που διαβάζει ο Bailly. Τον βλέπουμε εδώ συντετριμμένο, αν και οι ιστορικές μαρτυρίες λένε πως υπερασπίστηκε με σθένος τις θέσεις του στη διάρκεια της συνέλευσης.

ο λαός και ο άνεμος της αλλαγής

Στο πάνω μέρος της εικόνας βλέπουμε ανθρώπους να παρακολουθούν τις διαδικασίες από τα παράθυρα (η ιδέα της λαϊκής συμμετοχής), ενώ η κίνηση στις κουρτίνες υποδηλώνει τη νέα εποχή της αλλαγής και κατ’ επέκταση της ελευθερίας.
Αν ενδιαφέρεστε για την ταινία μπορείτε ίσως να τη δείτε στο youtube ακολουθώντας τον σύνδεσμο (Les années lumières)

Film story

Κατά καιρούς γίνονται μέσα από το blog αναφορές σε κινηματογραφικές ταινίες, καθώς η εκπαίδευση έχει να ωφεληθεί πολλά από τον κινηματογράφο. Μία ταινία μπορεί να αποτελέσει το κίνητρο για να μάθεις για μία εποχή, για μία περιοχή, για ένα ζήτημα. Μπορεί να αποτελέσει ένα εξαιρετικό μέσο, ώστε κάποιος να συναισθανθεί πράγματα, να «βιώσει» μία κατάσταση, να απολαύσει ακόμα-ακόμα την ομορφιά κ.ο.κ. Ευτυχώς πλέον κανείς δεν χρειάζεται να έχει ειδικές γνώσεις πάνω στο κινηματογράφο, χάρη στο film story. Εκεί υπάρχει μία εξαιρετικά βολική αρχειοθέτηση των ταινιών ανά περιοχή, εποχή, θεματολογία, είδος.

Paradise lost

Προβληματισμός πρώτος: «Τα γεγονότα δεν διεισδύουν στον κόσμο όπου ζουν οι πεποιθήσεις μας, ούτε ευθύνονται για τη σύλληψη ή την κατάρριψή τους· μπορεί να τις διαψεύδουν συνεχώς, δίχως όμως να μειώνουν τη δύναμή τους…» Marcel Proust, Από τη μεριά του Σουάν
Προβληματισμός δεύτερος: For centuries the death penalty, often accompanied by barbarous refinements, has been trying to hold crime in check; yet crime persists. Why? Because the instincts that are warring in man are not, as the law claims, constant forces in a state of equilibrium. Albert Camus Η μετάφραση που ακολουθεί είναι δική μου: (επί αιώνες η θανατική ποινή, συχνά συνοδευόμενη από βάρβαρες πρακτικές, επιχειρεί να διατηρήσει τον έλεγχο σε σχέση με το έγκλημα, αν και αυτό επιμένει. Γιατί; Επειδή μέσα στον άνθρωπο μαίνεται μία μάχη εξαιτίας των ενστίκτων, τα οποία δεν είναι όπως ισχυρίζεται ο νόμος, σταθερές δυνάμεις σε μία κατάσταση ισορροπίας.)
Με αυτές τις σκέψεις μπορείτε να δείτε ένα μικρό απόσπασμα από τη δουλειά των Joe Berlinger και Bruce Sinofsky. Στην ουσία πρόκειται για τρία ντοκιμαντέρ από το 1996 έως πρόσφατα (Paradise Lost: The child murders at Robin Hood Hills (1996), Revelations: Paradise Lost2 του 2000 & Paradise Lost: Purgatory, με τα οποία καταπιάνονται με την δικαστική υπόθεση των «τριών του Δυτικού Μέμφις«. Είναι μία ακόμα υπόθεση δικαστικής κακοδικίας, όπως αποδεικνύεται, η οποία κράτησε επί μία εικοσαετία τρεις ανθρώπους στη φυλακή. Από το δεύτερο τεύχος του δεκαπενθήμερου περιοδικού MONO.

1984

Για μία απεικόνιση της πραγματικότητας που περιγράφει ο Orwell ενδιαφέρουσα είναι η επίκαιρη -λόγω των Anomymous- ταινία V for Vendetta με τον ήρωα να έχει δανεισθεί την εικόνα και το έργο του Guy Fawkes.

The Millenium series ή κομμάτι της Σουηδικής ψυχής.

Από την εισαγωγή της ταινίας The Girl with the Dragon tattoo , η οποία είναι η πρώτη μίας τριλογίας που βασίζεται στο έργο του Σουηδού συγγραφέα και δημοσιογράφου Stieg Larsson, The millenium series.

the sting!

Κόλπα, απάτες όλα είναι μέρος του παιχνιδιού… Διαβάστε τώρα πώς το «κάνουν» οι τραπεζίτες! (πατήστε εδώ για το κατατοπιστικό άρθρο του Γ. Βαρουφάκη.)