«Δημιουργική γραφή, δημιουργική ζωή!»

Ο όρος δημιουργική γραφή είναι εξαιρετικά διαδεδομένος, κυρίως στον κλάδο των ανθρωπιστικών επιστημών. Ωστόσο, όπως φαίνεται, δεν είμαστε ο μόνος χώρος που έχει δικαιώματα επί του όρου!

«το κακό νόμισμα διώχνει το καλό»

Το βραβείο Νομπέλ της χρονιάς 2001 το κέρδισε ο καθηγητής George Akerlof, για την εργασία του που αφορούσε την ασύμμετρη πληροφόρηση.

used car salesman


Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αγορά μεταχειρισμένων αυτοκινήτων. Ο καθ. Akerlof υποστηρίζει ότι σε μία τέτοια εμπορική συναλλαγή οι αγοραστές δεν γνωρίζουν την πραγματική κατάσταση των αυτοκινήτων που αγοράζουν, ενώ οι πωλητές είναι οι μόνοι που ξέρουν την αλήθεια, αλλά δεν έχουν κίνητρο να την αποκαλύψουν. Αυτή η ασύμμετρη πληροφόρηση οδηγεί στην κατάρρευση της αγοράς, επειδή οι αγοραστές δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τα «κακά» (λεμόνια, κατά την αμερικανική ορολογία) από τα «καλά» αυτοκίνητα, και είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν μόνο μια μέση τιμή.
Ετσι όμως οι πωλητές με τη σειρά τους έχουν μεγαλύτερο κέρδος αν προσφέρουν χειρότερης ποιότητας αυτοκίνητα, αφού ακόμα κι αν προσφέρουν καλύτερα, πάλι
την ίδια τιμή θα επιτύχουν. Με αυτόν τον τρόπο η ποιότητα των αυτοκινήτων συνεχώς υποβαθμίζεται, η αγορά καταρρέει επειδή δεν υπάρχει πλέον εμπιστοσύνη.
Στην ίδια εργασία ο Ακερλοφ προσεγγίζει και το κόστος της ανεντιμότητας. Η κυριαρχία όσων προσφέρουν κατώτερα προϊόντα εξαφανίζει τους έντιμους πωλητές. Πιθανότατα υπάρχουν αγοραστές προϊόντων καλής ποιότητας, όπως και πωλητές τέτοιων προϊόντων στην ανάλογη τιμή, ωστόσο η παρουσία εκείνων που διαθέτουν κακά προϊόντα ως καλής ποιότητας εξαφανίζει τους καλούς πωλητές. Το κόστος της ανεντιμότητας δεν είναι μόνον η απάτη που έχουν υποστεί οι αγοραστές, αλλά και οι απώλειες από την εξαφάνιση των τίμιων.

this is where ideas connect!


Αν τώρα αυτό το σχήμα το μεταφέρουμε στην σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα, καταλαβαίνουμε πως υποβαθμίζεται γύρω μας η πραγματικότητα και πώς υποβαθμίζεται παράλληλα και η ποιότητα του πολιτικού προσωπικού. Πόσες φορές δεν έχετε αισθανθεί ότι εξαπατηθήκατε από τις ψευδείς υποσχέσεις πολιτικών και πόσες φορές δεν έχετε σκεφτεί πώς αυτοί που μένουν να ασχοληθούν με την πολιτική δεν είναι τελικά οι καλύτεροι, οι πιο αξιόλογοι (τα «καλά λεμόνια»), αλλά μάλλον οι ανέντιμοι, το «κακό νόμισμα που διώχνει το καλό»! Αλλά έτσι κι αλλιώς αυτό το ξέραμε από την εποχή του Αριστοφάνη!

Υ.Γ. Προφητικό μοιάζει από τον ίδιο συγγραφέα (τον George Akerlof) και το «Looting», έργο του 1993.
Επεξεργασία και διασκευή άρθρου του Σεραφείμ Κωνσταντινίδη από την Οικονομική Καθημερινή, 2/3/2013

Using PISA

Κατά καιρούς διαβάζουμε για τις επιδόσεις 15χρονων παιδιών στα τεστ PISA και σχεδόν πάντα βλέπουμε πώς δεν είμαστε σε αυτούς που διακρίνονται! Έχω παράλληλα την αίσθηση ότι μέσα μας, εκείνη τη στιγμή, υποβιβάζουμε το ζήτημα, επικαλούμενοι μία σειρά από λόγους που δεν καθιστούν αξιόπιστη τη συγκεκριμένη διαδικασία. Αν και δεν θεωρώ τον εαυτό μου ειδικό στο θέμα, με προβληματίζει το γεγονός. Αν και οι ιθύνοντες αρχίζουν να μιλάνε για αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αξιολόγηση της σχολικής ζωής, δεν μπορώ παρά να σκεφτώ πόσο μακριά από την έννοια της αξιοσύνης βρίσκεται ο τρόπος με τον οποίο οργανώσαμε όλα αυτά τα χρόνια το χώρο της εκπαίδευσης.

Who controls the world?

Μην πάει ο νους σας σε κάποια θεωρία συνωμοσίας! Μια απόπειρα προσέγγισης περίπλοκων συστημάτων είναι, μέσω της ανάλυσης-ανάδειξης των μεταξύ τους σχέσεων. Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα προοπτική!

MOOCS AND ECONOMY

world_economic_forum Η εκπαίδευση μέσω διαδικτύου φαίνεται πως είναι το μέλλον και θεωρείται πώς είναι δυνατόν να προκαλέσει μία επανάσταση σε πολλούς τομείς της ζωής.

Αυτή είναι η μία πλευρά του νομίσματος. Από την άλλη, αν και προς το παρόν τα προγράμματα αυτά είναι ως επί το πλείστον δωρεάν, προβλέπω πως στο άμεσο μέλλον θα έχουν κάποιο κόστος, αφού το ενδιαφέρον είναι τεράστιο! Άλλωστε, προσέξτε πώς το θέτει ο Brad Pitt στο «Killing them softly»

«America is not a country, it’s a business.»


A tennis court and democracy

Ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ της Γαλλίας σε ηλικία 20 ετών

Ο βασιλιάς Λουδοβίκος XVI ανέβηκε στο θρόνο στα 1774 και αμέσως ήρθε αντιμέτωπος με το κρίσιμο ζήτημα του δημόσιου χρέους. Βέβαια με τις πολιτικές του δεν καλυτέρεψε τα πράγματα, καθώς ενέπλεξε τη Γαλλία στον πόλεμο των Αμερικανών, οι οποίοι είχαν επαναστατήσει εναντίον των Βρετανών στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Πάντως για να είμαστε ιστορικά δίκαιοι στα 1775 ο βασιλιάς Λουδοβίκος XVI κάλεσε τον Anne-Robert-Jacques Turgot, ώστε να αναλάβει το δύσκολο έργο της επιστασίας του χρέους. «Ο Τυργκό μείωσε τις κρατικές επιρροές στην οικονομία, καινοτόμησε δημιουργώντας ένα ενιαίο φορολογικό σύστημα και για τις τρεις κοινωνικές τάξεις, ίδρυσε την ελεύθερη βιοτεχνία, καταργώντας τις συντεχνίες, έβαλε ένα φόρο για την απόκτηση γης και έκανε διαθέσιμο το προνόμιο του εμπορίου σιτηρών σε όλους τους Γάλλους. Με αυτά τα μέτρα που πήρε προκάλεσε την σθεναρή αντίδραση του κοινοβουλίου. Αφού άσκησε έντονη κριτική στην πολύ σπάταλη ζωή στην γαλλική βασιλική αυλή, καθώς και στην συμμετοχή της Γαλλίας στον Πόλεμο για την Αμερικανική Ανεξαρτησία, ο Λουδοβίκος χρησιμοποίησε όλα αυτά ως πρόφαση για να τον απολύσει το 1776.»(δες wikipedia)

Τον διαδέχθηκε ο Jacques Necker ένας αστός τραπεζίτης από την Γενεύη, ο οποίος εφάρμοσε μια οικονομική πολιτική διαφορετική – ίσως λίγο πιο μετριοπαθή – σε σύγκριση με αυτή του Turgot. Πήρε δηλαδή μεγάλα κρατικά δάνεια, αναζήτησε την υποστήριξη των προνομιούχων, επιτρέποντας στο κράτος να επιδρά στην οικονομία και κατήργησε το προνόμιο για τα σιτηρά. Αλλά και αυτός, επειδή εφάρμοζε μεταρρυθμιστική πολιτική, ήρθε αντιμέτωπος με τους ευγενείς της βασιλικής αυλής. Τελικά όταν δημοσίευσε το έλλειμμα του γαλλικού προϋπολογισμού ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ τον απέλυσε και αυτόν.

Το πρόβλημα για τη Γαλλία (και για το Λουδοβίκο τη δεδομένη στιγμή ) ήταν πως ο κλήρος και οι ευγενείς απολάμβαναν προνόμια υπερβολικά (π.χ. δεν πλήρωναν φόρους) τη στιγμή που κατείχαν το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου ή είχαν στην κατοχή τους το 35% της γης, ποσοστό πολύ μεγάλο σε σχέση με το 2% που αντιπροσώπευαν στη γαλλική κοινωνία. Από την άλλη η τρίτη τάξη (το 98% του υπολοίπου πληθυσμού) είχε φορτωθεί όλα τα φορολογικά βάρη και σε συνδυασμό με τις φεουδαρχικές υποχρεώσεις ήταν καταδικασμένη σε μόνιμο καθεστώς φτώχειας. Η αποπομπή του Necker και η αύξηση της τιμής του ψωμιού, η οποία είχε εκτοξευθεί στα ύψη, μετά την πολύ άσχημη σοδειά του 1788, οδήγησε σε γρήγορες αλλαγές.

The Tennis Court Oath ή αλλιώς οι απαρχές της Γαλλικής Επανάστασης.

Λεπτομέρειες – Ανάλυση του πίνακα

Jean Sylvain Bailly


Η κεντρική φιγούρα είναι ο Jean Sylvain Bailly ο οποίος διαβάζει τον όρκο όπως έχει γραφεί και καλεί όλα τα μέλη να ορκιστούν μαζί του. Μπροστά του δύο μέρη του κλήρου, ο μοναχός Dom Gerle (ο οποίος στην πραγματικότητα δεν ήταν παρών τη δεδομένη στιγμή, στις 20 Ιουνίου) και ο πάστορας Jean Paul Rabaut Saint Etienne. Ένας τρίτος κληρικός σφραγίζει τη σκηνή της ενότητας.

Joseph Martin Dauch

Η μοναδική φωνή διαφωνίας ήταν ο βουλευτής Martin Dauch ο οποίος αρνήθηκε να αποδεχτεί το κείμενο που διαβάζει ο Bailly. Τον βλέπουμε εδώ συντετριμμένο, αν και οι ιστορικές μαρτυρίες λένε πως υπερασπίστηκε με σθένος τις θέσεις του στη διάρκεια της συνέλευσης.

ο λαός και ο άνεμος της αλλαγής

Στο πάνω μέρος της εικόνας βλέπουμε ανθρώπους να παρακολουθούν τις διαδικασίες από τα παράθυρα (η ιδέα της λαϊκής συμμετοχής), ενώ η κίνηση στις κουρτίνες υποδηλώνει τη νέα εποχή της αλλαγής και κατ’ επέκταση της ελευθερίας.
Αν ενδιαφέρεστε για την ταινία μπορείτε ίσως να τη δείτε στο youtube ακολουθώντας τον σύνδεσμο (Les années lumières)