«Πρόμαχος»

Advertisements

potpourri ειδήσεων

Συγκινητική και αποκαλυπτική είναι η σκηνή του «νεκρικού θρήνου», έτσι όπως αποτυπώνεται στα νέα ευρήματα των βασιλικών τάφων στις Αιγές. Πέντε νέοι, πλούσια κτερισμένοι, τάφοι, που έφερε πρόσφατα στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη, αναδεικνύουν την υψηλή τέχνη της αρχαίας Μακεδονίας.

  Περισσότερα στο άρθρο της Καθημερινής (14/03/2014)

Ένα ενδιαφέρον άρθρο του Ν. Ξυδάκη για την Ευρώπη και τις προοπτικές που ανοίγονται μπροστά μας.

Και λίγο τέχνη-ποίηση

Στιγμιαίο σκίτσο από το φιλμ αφιερωμένο στο ποίημα του Καβάφη «Γκρίζα».

Morte accidentale di un anarchico


The play is a farce based on events involving a real person, Giuseppe Pinelli, who fell – or was thrown – from the fourth floor window of a Milan police station in 1969. He was accused of bombing a bank (the Piazza Fontana bombing).

The events of the play itself, however, are fictional. The play opens with Inspector Bertozzo interrogating The Maniac, a histrionic character, on the first floor of the police station. The Maniac, however, constantly outsmarts the dim-witted Bertozzo and, when Bertozzo leaves the room, intercepts a phone call from Inspector Pissani. The phone call lets the Maniac know that a judge is due at the police station to investigate the interrogation and death of the anarchist. The Maniac decides to impersonate the judge, and successfully does so. He gets the police to re-enact the events, in the actual fourth floor room, and also involves a woman journalist who is trying to probe the events.

Ωραίο σημείο στην παράσταση και του έργου γενικότερα: το «δυναμικό» φινάλε, με την έννοια ότι υπάρχουν δύο διαφορετικές εκδοχές:

The play ends with two alternative endings, one with Feletti (journalist) leaving the four policemen to be bombed and in the second, Feletti uncuffs the men who in turn handcuff her to the window frame leaving her to die. The Maniac then leaves the audience to decide what ending is best. (από τη wikipedia)

Υ.Γ. 1. Τα παραπάνω και το trailer (αν και με ορισμένους ηθοποιούς να έχουν αλλάξει στην καλοκαιρινή περιοδεία) για όσους δεν είχαν την δυνατότητα να παρακολουθήσουν την ωραία παράσταση του Σ. Παπαδόπουλου χθες στο Υπαίθριο θέατρο Ε.Η.Μ. – Φρόντζου.

Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού from Dimitris Christodoulou on Vimeo.

2. Για το φιλοθέαμον κοινό και για τα πολιτιστικά δρώμενα στην πόλη των Ιωαννίνων, (πατήστε εδώ!)

1204 και αναλογίες με το σήμερα!

Με την ευκαιρία του παρακάτω άρθρου:

Από την Κωνσταντινούπολη στην Αθήνα

Toυ PETER FRANKOPAN* / THE NEW YORK TIMES * Διευθυντής Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών στην Οξφόρδη

Η συμπεριφορά της Ευρώπης στη σημερινή ελληνική κρίση δεν είναι λιγότερο επαίσχυντη από των Σταυροφόρων.

Ελάχιστοι Ελληνες σήμερα έχουν έναν καλό λόγο να πουν για το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Πιστεύουν ότι είναι η πραγματική αιτία της κρίσης, εφόσον διοχέτευσε εύκολο χρήμα στους πολιτικούς τους και τώρα απαιτεί μια ουγγιά «σάρκα» σε χρηματοπιστωτικούς όρους. Η ίδια ιστορία με την Δ΄ Σταυροφορία. Πριν από 800 χρόνια οι Σταυροφόροι, οι οποίοι είχαν αρχικά ξεκινήσει να πολεμήσουν για τον χριστιανισμό στους Αγίους Τόπους, βρέθηκαν να λεηλατούν την Κωνσταντινούπολη, την πρωτεύουσα της ελληνόφωνης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, λόγω τεράστιων χρεών της προς τη Δύση.
Η συμπεριφορά της Ευρώπης στη σημερινή ελληνική κρίση δεν είναι λιγότερο επαίσχυντη από των Σταυροφόρων. Αν μη τι άλλο, αυτή η μαύρη σελίδα στην ιστορία της Δύσης θα έπρεπε να λειτουργεί ως προειδοποίηση προς τους τραπεζίτες και τους πολιτικούς, οι οποίοι θα προτιμούσαν ίσως να δουν την Ελλάδα να διαλύεται, παρά να αναλάβουν την ευθύνη της δικής τους ακολασίας.
Η Ελλάδα ανήκει σήμερα στην περιφέρεια της Ευρώπης, αλλά τον 12ο αιώνα η Κωνσταντινούπολη αποτελούσε την πύλη ενός κερδοφόρου εμπορίου σε μπαχαρικά, μετάξι και είδη πολυτελείας από την Ανατολή. Το εμπόριο αυτό έκανε πλούσιους τους εμπόρους στην Ευρώπη, όπως οι σημερινές οικονομίες της Ελλάδας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας. Οι Βενετσιάνοι και Γενουάτες έμποροι εξασφάλισαν προνόμια και «παραθυράκια» στην Κωνσταντινούπολη, που θα τα ζήλευαν οι διαχειριστές κεφαλαίων: μπορούσαν να πωλούν φθηνότερα από τους ντόπιους εμπόρους και να φοροδιαφεύγουν. Αποτέλεσμα ήταν η ροή φθηνού χρήματος στις αγορές.
Το 1200 η δραματική συρρίκνωση του εμπορίου στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία επιδεινώθηκε από τις υπερβολικές δαπάνες της Βενετίας, της αντίστοιχης ΕΚΤ του Μεσαίωνα. Εν μια νυκτί, σχεδόν, από το εύκολο χρήμα υπήρξε μία αλλαγή στη σκοτεινή τέχνη της είσπραξης χρεολυσίων. Οπως και στη σημερινή Αθήνα, όταν ξέσπασε η κρίση, κατέστη εμφανές πως κανείς δεν θα αναλάμβανε την ευθύνη για το ότι της παρείχε υπερβολικά δάνεια.
Οι Βενετσιάνοι έμποροι ήταν αμετακίνητοι στο ότι δεν θα κάλυπταν εκείνοι τις ζημίες. Η Κων/πολη και η ελληνόφωνη αυτοκρατορία, καταρρακωμένη από πολιτικές έριδες, βρέθηκε στο στόχαστρο. Μία από τις αντιμαχόμενες φατρίες πρότεινε στη Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας ως αντάλλαγμα της κάλυψης των ζημιών να τη βοηθήσει στρατιωτικά για να καταλάβει την εξουσία. Η Κων/πολη υποτίμησε την κλίμακα των οφειλών της και υπερεκτίμησε τη σταθεροποιητική συμβολή του στρατού της Βενετίας. Οι Σταυροφόροι σύλησαν και λεηλάτησαν εμπροθέτως τους θησαυρούς της Αυτοκρατορίας, δίκην εγγυήσεων για τα δάνεια. Τους μετέφεραν στη Δ. Ευρώπη και διακόσμησαν καθεδρικούς ναούς και εκκλησίες – ανάμεσα σε αυτούς και οι τέσσερις ορειχάλκινοι ίπποι από το Ιπποδρόμιο της Κων/πολης, που δεσπόζουν στον Αγιο Μάρκο της Βενετίας. Οι κατακτητές έκριναν πολιτικά και δημοσιονομικά ανίκανους τους Ελληνες και το 1204 έστεψαν τον Βαλδουίνο της Φλάνδρας πρώτο αυτοκράτορα της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κων/πολης – ένας διορισμός τύπου ΔΝΤ, ένας άνθρωπος για να κάνει δουλειές με τους Δυτικούς ηγέτες. Πενήντα χρόνια αργότερα, οι Ελληνες ανέκτησαν την εξουσία. Η Κωνσταντινούπολη και η Αθήνα ίσως εθίστηκαν στο εύκολο χρήμα, αλλά τους το δάνεισε η Δύση.

Jacomo Palma il Giovane, The crusaders assault Constantinople

II)

The Entry of the Crusaders into Constantinople

The 4th crusade