«Operation Red Wings»

Ιούνιος του 2005: Ο κελευστής του Αμερικανικού στρατού Marcus Luttrell μαζί με τρία άλλα μέλη των δυνάμεων υποβρύχιων καταδρομών βρίσκεται στο Αφγανιστάν, αναζητώντας ένα στενό συνεργάτη του Osama bin Laden. Καθώς προχωράνε συναντούν δύο γιδοβοσκούς, οι οποίοι έχουν μαζί τους και ένα παιδί. Οι Αφγανοί τους φάνηκαν φιλικοί, ενώ ήταν και άοπλοι.
Ωστόσο, όπως όλοι καταλαβαίνουμε, κανείς δεν ξέρει πώς θα μπορούσαν να ενεργήσουν στη συνέχεια, μία και πάντα υπήρχε ο κίνδυνος να προδώσουν την παρουσία των Αμερικανών στους Ταλιμπάν. Οι καταδρομείς διαπίστωσαν πως δεν είχαν σκοινί, ώστε να τους δέσουν, οπότε είχαν δύο επιλογές ή να σκοτώσουν τους γιδοβοσκούς μαζί με το παιδί ή να τους αφήσουν να φύγουν.

Πριν μάθετε πώς ενήργησαν οι πεζοναύτες, σκεφτείτε λίγο, εσείς πώς θα ενεργούσατε σε μία τέτοια περίπτωση;

Ο πρώτος από τους στρατιώτες προτίμησε να απόσχει από τη διαδικασία.

Ένας δεύτερος υποστήριξε πως πρέπει να σκοτώσουν τους γιδοβοσκούς. Η πράξη αυτή του φαινόταν δικαιολογημένη, αφού εκτελούσαν διαταγές και έπρεπε να προστατεύσουν τον εαυτό τους και την αποστολή τους. Κάθε άλλη απόφαση από στρατιωτικής άποψης θα ήταν λάθος.

Ο Luttrell καταλάβαινε ότι με βάση τη λογική αυτή ήταν η σωστή απόφαση, αλλά τελικά κάτι μέσα του δεν τον άφησε να σκοτώσει τους αιχμαλώτους. Ψήφισε υπέρ της απελευθέρωσής τους, μία ψήφος αποφασιστική για την εξέλιξη των πραγμάτων.

Ωστόσο λίγη ώρα μετά οι τέσσερις πεζοναύτες βρέθηκαν περικυκλωμένοι από εχθρικές δυνάμεις. Στην μάχη που ακολούθησε σκοτώθηκαν οι τρεις από τους τέσσερις – επεβίωσε μόνο ο Luttrell – ενώ οι Ταλιμπάν κατέρριψαν και ένα ελικόπτερο με 16 επιβαίνοντες στην προσπάθειά που έγινε να διασώσουν τους τέσσερις καταδρομείς.

Δεν ξέρω τι μπορεί να αποφάσιζα εγώ ή τι σκέφτηκε ο καθένας από εσάς. Πάντως ο ίδιος ο Luttrell έγραψε: «Ήταν η πιο λιπόψυχη, ανεγκέφαλη απόφαση που έλαβα ποτέ στη ζωή μου. (…) Θα πρέπει να είχα χάσει τα λογικά μου. Ψήφισα με ένα τρόπο που γνώριζα ότι μπορεί να υπογράψει τη θανατική μας καταδίκη… Έτσι τουλάχιστον βλέπω εκ των υστέρων εκείνες τις στιγμές. Η καθοριστική ψήφος ήταν η δική μου, και θα με στοιχειώνει μέχρι να με θάψουν σε έναν τάφο στο Ανατολικό Τέξας»
Από το βιβλίο «Δικαιοσύνη τι είναι το σωστό;» του Michael J. Sandel και το «Lone Surviror: the eyewitness account of operation RedWing and the lost heroes of Seal team 10» των M. Luttrell & Patrick Robinson, NY, Little Brown Company, 2007.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s