Paradise lost

Προβληματισμός πρώτος: «Τα γεγονότα δεν διεισδύουν στον κόσμο όπου ζουν οι πεποιθήσεις μας, ούτε ευθύνονται για τη σύλληψη ή την κατάρριψή τους· μπορεί να τις διαψεύδουν συνεχώς, δίχως όμως να μειώνουν τη δύναμή τους…» Marcel Proust, Από τη μεριά του Σουάν
Προβληματισμός δεύτερος: For centuries the death penalty, often accompanied by barbarous refinements, has been trying to hold crime in check; yet crime persists. Why? Because the instincts that are warring in man are not, as the law claims, constant forces in a state of equilibrium. Albert Camus Η μετάφραση που ακολουθεί είναι δική μου: (επί αιώνες η θανατική ποινή, συχνά συνοδευόμενη από βάρβαρες πρακτικές, επιχειρεί να διατηρήσει τον έλεγχο σε σχέση με το έγκλημα, αν και αυτό επιμένει. Γιατί; Επειδή μέσα στον άνθρωπο μαίνεται μία μάχη εξαιτίας των ενστίκτων, τα οποία δεν είναι όπως ισχυρίζεται ο νόμος, σταθερές δυνάμεις σε μία κατάσταση ισορροπίας.)
Με αυτές τις σκέψεις μπορείτε να δείτε ένα μικρό απόσπασμα από τη δουλειά των Joe Berlinger και Bruce Sinofsky. Στην ουσία πρόκειται για τρία ντοκιμαντέρ από το 1996 έως πρόσφατα (Paradise Lost: The child murders at Robin Hood Hills (1996), Revelations: Paradise Lost2 του 2000 & Paradise Lost: Purgatory, με τα οποία καταπιάνονται με την δικαστική υπόθεση των «τριών του Δυτικού Μέμφις«. Είναι μία ακόμα υπόθεση δικαστικής κακοδικίας, όπως αποδεικνύεται, η οποία κράτησε επί μία εικοσαετία τρεις ανθρώπους στη φυλακή. Από το δεύτερο τεύχος του δεκαπενθήμερου περιοδικού MONO.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s