Σενάρια για την παραγωγικότητα και τη μετανάστευση

Θα ξεκινήσω σήμερα με μια όμορφη ταινία, όχι μόνο επειδή αξίζει να τη δει κάποιος, αλλά και γιατί θα αποτελέσει τη βάση για ένα νέο σενάριο. Στην ταινία λοιπόν «Billy_Elliot» ήρωας είναι ένας νεαρός που θέλει να γίνει χορευτής, πράγμα όμως «απαγορευμένο» για τη νοοτροπία των δικών του ανθρώπων, κυρίως του πατέρα του και του μεγαλύτερου αδελφού του. Και οι δύο είναι ανθρακωρύχοι και συμμετέχουν ενεργά στην απεργία του σωματείου τους. Νικημένοι στην ταινία επιστρέφουν τελικά στη δουλειά. Στην «παγωμένη» εικόνα του βίντεο βλέπουμε στο κέντρο τον ήρωα της δικής μας ιστορίας, τον μεγάλο αδελφό Τόνι.
Σκέφτηκα να χρησιμοποιήσω τον ένα από τους δύο και να αλλάξω λιγάκι την εξέλιξη των πραγμάτων. Ο Τόνι λοιπόν επειδή δεν «έβλεπε» μέλλον στη δουλειά του ανθρακωρύχου, αποφασίζει να ασχοληθεί με την οδήγηση λεωφορείων και καταφέρνει τελικά να γίνει ένας από τους οδηγούς των περίφημων κόκκινων λεωφορείων του Λονδίνου. Ο μισθός του ήταν καλός και μπορούσε να ζήσει με άνεση. Ας υποθέσουμε τώρα για την οικονομία του σεναρίου πως ο μισθός του είναι περίπου 1500 ευρώ. Τα κακά μαντάτα για τον Τόνι έρχονται όταν η διεύθυνση της εταιρείας του αρχίζει να σκέφτεται πώς θα μειώσει (ακόμα) περισσότερο το κόστος, αυξάνοντας αντίστοιχα τα κέρδη της εταιρείας. Σε περιβάλλον ακραίου ανταγωνισμού και σε συνθήκες ελεύθερης αγοράς η λογική αυτή είναι απολύτως σωστή. Την εποχή εκείνη ο υπεύθυνος αυτών των σχεδιασμών έτυχε να δει το ακόλουθο βίντεο σε μια εκπομπή της τηλεόρασης της μεγάλης αυτοκρατορίας. Αμέσως σκέφτηκε: μα και εκεί υπάρχουν αρκετοί οδηγοί λεωφορείων, οι οποίοι μάλλον είναι ικανότεροι από τον Τόνι! Πόσο δύσκολο είναι να ακολουθείς μια λεωφορειολωρίδα από το να μην υπάρχουν καθόλου κανόνες! Το πιο σημαντικό, οι εν λόγω Ινδοί οδηγοί «κοστίζουν» το 1/10 σε σχέση με τον Τόνι και τους άλλους οδηγούς του σωματείου! Μόλις 150 ευρώ το μήνα ο ένας (αν δεν λέω πολλά)! Η επιλογή φάνταζε αυτονόητη. Ο Τόνι κινδύνευε για δεύτερη φορά σε σύντομο χρονικό διάστημα να μείνει και πάλι άνεργος. Οι αδυσώπητοι νόμοι της ελεύθερης αγοράς και της παγκοσμιοποίησης του έδειχναν το σκληρό πρόσωπό τους! (to be continued) 🙂
Υ.Γ.(σκέψεις) Πολύ εύκολα όλη αυτή η κατασκευή μπορεί να χρησιμοποιηθεί, ώστε να συζητηθεί το κρίσιμο ζήτημα της οικονομικής μετανάστευσης. Δεν είναι τυχαίο που σε ολόκληρη τη βόρεια Ευρώπη αρχίζει και αναπτύσσεται ένα κλίμα φόβου για τους μετανάστες (δες π.χ. Νορβηγία). Δεν χρειάζεται πολύ για να σκεφτεί κάποιος πως αυτοί είναι που έρχονται και μας «παίρνουν» τις δουλειές μας. Προφανώς πρέπει εδώ να δώσουμε μια πειστική απάντηση. Πολύ εύκολα επίσης μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει την εν λόγω ιστορία και ως έναυσμα για να συζητήσει τον μύθο ότι «οι αγορές ξέρουν» και αυτές τελικά ρυθμίζουν με ένα σοφό τρόπο τις αμοιβές και την οικονομική κατάσταση των ανθρώπων. Μόλις καταλάβουμε ότι δεν υπάρχει κάποια σοφή λειτουργία των αγορών, ίσως αντιληφθούμε και τι σημαίνει δίκαιη κατανομή του πλούτου. Ο Τόνι της ιστορίας μας μάλλον δεν έχει κάποιες ιδιαίτερες ικανότητες ή κάποια μεγαλύτερη αξία, ώστε τελικά να αμείβεται με δεκαπλάσιες αμοιβές σε σχέση με τον x Ινδό συνάδεφλό του, ωστόσο πίσω από τον Τόνι υπάρχει ή τουλάχιστον χρειάζεται να υπάρχει μια χώρα με οργάνωση και κανόνες, η οποία θα εξασφαλίζει αυτό που ονομάζουμε ποιότητα ζωής για τους πολίτες της.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s